Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vreemd. En waarom dezen onnatuurlijken toestand te bestendigen, nu zij oud waren geworden, en zich zoo eenzaam voelden, zoo eenzaam...

De klank-rijke gedragenheid der buigzame, welluidende stem ging over hen heen als het suggereerend geluid van een uit hooger oorden gezonden profetie:

Ga heen, verzoen u eerst met uwen broeder, en offer dan uwe gave.

O, vele gaven hadden z\\ geofferd op het altaar der weldadigheid, — maar met koud en liefdeloos hart, met een ziel, die de banden des bloeds verachtte, en die zich verhardde tegen beter weten in. Opeens was het hun geweest, of een sluier van voor hun oogen was weg-geschoven, en zij helder den te volgen weg zagen voor hun voet. Een mildheid, een vriendelijke, zachte goedheid was over hun denken^ gevloeid, en had er al het bekrompen conventioneele, hartelooze, aan ontnomen. Zij waren verteederd geworden, en voelden opnieuw het verlangen naar hem, hun broer, het kind hunner ouders, — hun lieve ouders, die zij nog steeds in dankbare devotie herdachten. O, zij moesten hem zien, hem spreken, hem weer de hand kunnen drukken, hij behoorde toch bij hen, hij was van denzelfden stam,..

Weer zagen zij elkander aan, nu langer en durvender. En zij bespeurden in elkanders blik het hoopvolle licht, dat het afschijnsel was van het in hun ziel genomen besluit. En de diepe ernst in den toon van den prediker had alle sombere dreiging verloren, want hun geest jubelde

Sluiten