Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mede te voelen. Zg schikte zich naast Annemarie, en vatte haar hand.

— Lieve zuster, zei ze. Je moet nu goed begrijpen, dat je voortaan onze zuster ben. Omdat jouw vader en onze vader wegens 't verschil van geloof tegen jullie huwelijk waren, dat is geen reden waarom wg" 't niet goed met elkaar zouden kunnen vinden; en 't verheugt ons innig te zien, hoe gelukkig jij en Cornelius zijn met elkaar, en in en door de kinderen. ..

Verstandige, zachte Aagje, dacht Cornelius bewonderend, om ook Annemarie's vader, en dien nog wel het eerst, te noemen... en argelooze Aagje, om hun huwelijk voor zoo gelukkig te houden ...

Ook Annemarie scheen getroffen te zijn door Aagje's woorden. Zij drukte de vriendelijke hand, die de hare nog vast-hield, en zei:

— Je hebt gelijk, Aagje. Laten we van beide kanten ons best doen onze rancune te vergeten en de vrede te bewaren.

— Dat zg zoo! zei Cornelius gewild-vroolijk, om den indruk van Annemarie's antwoord, dat niet over-hartelijk toch voor haar doen al véél was, een beetje te verzachten. En laten we er nu allemaal van overtuigd zijn, dat tout est pour le mieux dans le meïlleur des mondes.

— En nu hoop ik, zei Annemarie, dat u, Keetje, en jij, Aagje, ons dit bezoek zult reciproceeren, dat wij u beiden ook eens spoedig ten onzent mogen zien.

Was het toeval, dacht de oplettend luisterende

Sluiten