Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich nooit anders dan als huisvrouw en moeder, dat was zoo natuurlijk voor haar. Zg dacht nog niet aan een bepaalden man; maar zij zou, dat sprak toch van zelf, nietwaar? trouwen, en een kring van aardige kinderen hebben. Toen ... met haar ontwakende liefde voor Hero Hesseling verdween dat lichte, naïeve visioen, en zag zij alleen hém, uitsluitend hém, dacht zij alleen aan zijn persoonlijkheid, die haar zoo lief was, en almaar dierbaarder werd ...

Toen... was alles in haar gebroken en weggescheurd uit haar ziel, met zoo'n onvermurwbare kracht, dat zij misschien aan haar smart zou zgn weg gekwijnd, als niet de plotselinge dood van haar vader met geweld haar gedachten van haarzelve had afgeleid.

En daarna...

Daarna zag zij altijd vóór zich haar moeder, die een oneindig grooter lijden had door te maken dan zij, omdat haar droefheid niet met de bitterheid van schuldbewustzijn was gemengd. Met een ongelooflijke geestkracht, met een heldhaftigheid, die de diepste bewondering afdwong, had haar moeder zich in haar vreeselijk lot geschikt, er in berust, dat elk harer dagen een boete was, dat alle vreugde haar voortaan vreemd blijven moest. En door het voorbeeld harer moeder had ook zij geleerd zich te resigneeren. Een tijdlang was haar éénig gevoel het gevoel van medelijden geweest voor haar moeder, voor Hero óók, die beiden gebukt gingen onder een liefde, die de natuur in hun hart had gewekt, en waardoor zij

Sluiten