Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu, in dat enkele oogenblik, voelde zij iets van zijn fijne en zachte natuur, — een natuur, niet geschikt om in het harde, ruwe leven zich een plaats te veroveren, maar bestemd om op zijn eigen wijze in schoonheid te leven ...

Nu voelde zij, hem niet begrepen en daardoor vaak te hebben miskend, — nu zij hem had verloren.

Zij naderde hem, en met een stille teederheid legde zij hem de hand op het hoofd. En zij dacht, en zij boog haar gezicht dicht over hem heen:

— Toch hield ik van je... toch hield ik zooveel van je... mijn man ...

II.

De ontwikkeling der zaken van Cornelius had een langen tijd in beslag genomen. Annemarie had een notaris om hulp moeten vragen, aangezien Cornelius op hoogst onbedachtzame wijze het eene tekort met het andere had zoeken te dekken, had getracht geld te maken door deel te nemen in zaken, waarvan hij niet het minste verstand bezat, roekeloos sommen had opgenomen op hem toebehoorende panden, en in één woord zoo'n slecht financier was, dat de toestand der achterbljjvenden er schrikwekkend uitzag.

De firma van Asten bleek Cornelius zoodanig te hebben omsponnen, dat hun doel, Aechtenskerke te vermeesteren, maar al te gemakkelijk werd bereikt. Langzaam, stuk voor stuk, onthulde zich voor Annemarie de vreeselijke waarheid, en?

Sluiten