Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Dr was niets voor hem! zijn kinderen waren niets voor hem! Hjj leefde alleen voor zichzelf, nooit heeft hij van een ander gehouden, dan alleen, alleen van zichzelf. O, wat hij me heeft aangedaan ... hoe hjj me heeft gegriefd en vernederd, hoe hij nu eens de eene verhouding had en dan weer de andere, hoe hij z'n financiën in 't honderd liet loopen, en niet aan de toekomst van z'n kinderen dacht... Wat ik heb geleden, wat ik heb verdragen ...

— De liefde vergeeft alle dingen, zei Keetje, en keek haar schoonzuster bestraffend aan, en Aagje greep smeekend haar hand:

— Van de dooden niets dan goeds, Annemarie... Maar Annemarie kon niet zwijgen. Zij sprak,

zjj sprak voort, en zeide veel meer dan de zusters wilden hooren, in wie toch altijd een stem vóór Cornelius pleitte. Maar Annemarie .kwam met feiten aan, noemde namen, en de zusters werden al onheimeüjker te moede ... vooral Keetje, wie het was alsof daar iemand luid-op sprak over haar eigen leven, alsof daar iemand onbarmhartig al het verdriet, den smaad, de achteruitzetting bloot legde, die zjj zelf in haar huwehjk had geleden. Niet Annemarie klaagde daar, maar zgzelve openbaarde baar verborgen smart, de smart, die zjj geduldig en zwijgend had verdragen, omdat alleen in haar zwjjgend geduld de kracht tot verdragen lag...

— Houd op, houd op, riep zij, tot snikkens toe gekweld, door de wreede woorden, nu wü ik niets meer hooren, versta je dat, Annemarie?

Sluiten