Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij geloofde wel, dat het haar op die wijze mogelijk zou zjjn, haar jongen te geven wat hem toekwam.

De zusters Keetje en Aagje waren zeer ontsteld geweest, toen zjj hoorden van haar besluit. Wat! een pension oprichten! En dat hier in Botterdam! Waarom ging zij niet naar een andere plaats, naar Haarlem of Amsterdam; begreep zij dan niet, wat het voor de familie moest wezen, een pension „van Everden"! Hoe kon zij dat verantwoorden aan de nagedachtenis van haar man, aan de toekomst van haar zoon!

Annemarie had zich voorgenomen haar huis een naam te geven, juist opdat het niet van Everden zou behoeven te heeten: Vredebest of Avondrust of iets dergelijks. Maar door de verontwaardiging der zusters werd haar weerbarstigheid in de hoogste mate opgewekt. O, wat dachten zjj wel, haar nu nog te kunnen bedillen, verbeeldden zjj zich haar de wetten tè mogen voorschrijven? En dachten zij heusch, dat door haar eerljjken arbeid de naam van Everden zou worden onteerd! Dan waren zij zóó verachtelijk bekrompen, dat zjj er geen notitie van nemen kon. Zij schaamde zich niet om op fatsoenlijke wijze haar eigen brood te verdienen, en wie er zich wèl voor geneerde, die was niet waard met haar om te gaan! Zij zou een pension van Everden oprichten, en zij bleef in Botterdam; kenden zjj soms het huis aan de Boompjes, naast de firma van Houten, dat had zij op het oog. En misschien zou de naam van Everden wel de oorzaak zjjn,

Sluiten