Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaten, elk voor een raam, beiden altijd in zwarte zijde, met wijde mouwen, en ruime witte ondermouwen, die sloten aan den pols; tante Keetje met twee dikke, lange krullen langs de slapen, tante Aagje met vier kleinere en kortere aan weerszijden van bet voorhoofd. En zonder het zich bewust te kunnen maken, voelde zij zich daar in haar eigen sfeer, voelde zij, dat zij hier behoorde, bij deze twee deftige oude dames, zijzelve ook een klein deftig dametje in haar keurig jurkje van blauwe gaze de chambéry, met aansluitend punt-lijfje en geplooid hoepelrokje, met geborduurde broekspjjpjes en schoentjes met kruis-linten. Het was haar altijd weer een zelfoverwinning Zondags na de kerk naar haar moeder te gaan, voor het wekelijksch bezoek, naar het rumoerige huis aan de Boompjes, waar het zelfs Zondags nooit rustig was* Haar moeder werd nu eens geroepen voor dit, dan weer voor dat, zij maakte beschikkingen,'deelde bevelen uit, nam praktische maatregelen, en het kleine meisje zat er bij, onthutst, als zij haar Mama eigenhandig een bed opmaken zag, of groenten wasschen, en eens, toen zij haar broer, haar eigen broer, bezig had gevonden op het achterplaatsje met het poetsen van schoenen, had zij bijna geschreid van schaamte.

Zij had dit verschrikkelijk feit niet eens aan tante Keetje durven vertellen, maar tegen tante Aagje kon zij het niet verzwjjgen, tante Aagje, aan wie zij alles toevertrouwde, tante Aagje, die haar 's morgens kwam wekken, die haar had

Sluiten