Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zelfs vermoeide haar het langzame drentelen niet, en zjj verheugde zich al van te voren op den vrjjen Woensdag-middag, en bestudeerde den barometer, of de daarvoor bestemde dag hun ook werkelijk de beloofde wandeling zou brengen. Nu eens stonden zjj even vol aandacht te kijken naar een paar waschvrouwen, de eene op den wal, de andere op een vlotje, wasschende en plassende; in de buurt der branderijen, waar altijd warm water te koop was, waren er steeds geheele rijen bezig; het waschgoed stampend in de kuipen, en Cornélie zag goed toe, hoe zij deden, want zij had thuis een kleine wasch-inrichting voor de poppen, en zij wilde het graag precies doen, zooals het hoorde. De in lange reeksen en groepen bjjeen-zittende sterke sjouwerlui, in de schaft-uren, gebruikten hun maal uit de witte schaal hun door hun dochtertje gebracht, maar nooit zonder te bidden en te danken; Cornélie vond het aardig te zien, hoe de bierman met zjjn karretje aanreed, en de koffievrouw met haar juk, of hoe de mosselverkoopster met haar wagen vol manden aankruien kwam. En hoe graag ook stond zjj aan de havens te kijken naar het ratelend rollen der lage, stevige wagentjes met hun dikke wielen over de breede stellingen, die van het scheepsboord naar den walkant waren gelegd, en de lading uit het ruim naar land overbrachten, zoodat de kaden overdekt waren met voortbrengselen uit alle hemelstreken. Nu eens waren het zóóveel manden met vruchten, dat de heele atmosfeer er frisch en geurig van werd; dan

Sluiten