Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der lantaarns. Geen burger durfde zich wagen temidden der teugellooze woede van de razende menigte; de geheele binnen-stad geruchtte van het wild en gillend geroep, schoten knalden, en kreten van woesten hartstocht klonken snel en ver tusschen het doffe neerbonken der geworpen steenen.

Er heerschte een paniek in de stad. Elk begreep, dat de politie het opgezweepte volk niet meester zou worden; al dagen lang woedde de worsteling, die maar geen einde nam. Toespraken van den burgemeester, proclamaties overal aangeplakt, niets hielp om de gemoederen te kalmeeren.

Het aantal arrestaties nam van uur tot uur tóe; gewonden werden naar de ziekenhuizen gedragen; de woede van het gepeupel verergerde elk oogenblik. De Vletter, die hier en daar toespraken hield, had geen macht meer, om het grauw in bedwang te houden. De toestand kreeg voortdurend een onrustbarender aanzien; duizenden menschen verzamelden zich in den omtrek van het Stadhuis en aangrenzende straten, — onder oorverdoovend geschreeuw: Weg met de Jato's *)! en Leve De Vletter! werd een aanval gedaan op het politiebureau. De agenten maakten een charge, maar moesten voor de overmacht wijken; toch deden zij herhaaldelijk met de blanke sabel uitvallen, en in een oogenblik waren de steenen uit de straat gehaald, en zelfs door

l) Schimpnaam der agenten.

Sluiten