Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spanning haar zoon. De loop, dien de gebeurtenissen hadden genomen, had haar in het gelijk gesteld ... en toch betreurde zij het diep, dat Peter deze verschrikkelijke levensteleurstelling moest ondervinden ...

Hij kwam. Zoo bleek en gebogen, dat zij hem niets durfde vragen, hem alleen maar aanstaarde met angstigen blik. Hij viel op een stoel bij de tafel neer, en nam zijn hoofd in zijn beide handen. Toen begon hij te spreken. En zij schrok van den doffen, gebroken klank in zijn stem:

— De Vletter is gevangen genomen.

— Wat? vroeg zij ontzet.

— De Vletter is gevangen genomen. En niemand heeft 'n poging gedaan, om hem te bevrijden. Ook ik niet.

— Peter!

— De justitie vond „termen", om hem te arresteeren. De commissaris van politie is hem komen opvorderen. Maar z'n deur bleef dicht. Hij antwoordde niet op het: In naam des Konings! Toen gaf de commissaris aan de militairen bevel de deur met geweld open te breken. Met de kolven van hun geweren verbrijzelden ze de deur... en De Vletter verscheen. Waarschünlijk vertrouwde hij, dat 't volk hem wel te hulp zou komen, want honderden en honderden waren samen-gestroomd, om dat schouwspel bij te wonen. Maar niemand heeft 'n hand uitgestoken. Ook ik niet.

— Wat had je dan gewild ... ? vroeg zij zacht.

— Onder militair escorte is hij naar de gevange-

Sluiten