Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrouwen-huishouden bevangen. Zjj zaten den geheelen dag met dichte blinden bij petroleumlampen, en hielden hun kostbaarheden bij de hand, indien het noodig mocht blijken, dat zij de vlucht moesten nemen. Steeds waren zij voor een plundering beducht, sinds een verdwaalde steen een der groote ruiten in den salon had getroffen, en de dienstmeisjes, die door voorbijgangers op de hoogte bleven van de gebeurtenissen der stad, verergerden hun vrees door de ontzettendste verhalen. Zóóveel gewonden... zóóveel dooden ... barricaden opgeworpen ... blanke-sabel-charges ... brandstichting, roof en aanranding, diefstal en plundering... 's Nachts durfden zjj niet naar bed gaan, maar brachten de uren gekleed in armstoelen door, om direct bij de hand te zjjn, als het gevaar al te dreigend werd.

Maar toen kwam de ontspanning. De bigde tijding bracht onmiddellijk rust: de mihtairen waren gekomen: ventre a terre, de blanke sabel in de vuist, waren de huzaren Rotterdam binnengestormd, en... de orde in de stad zou nu weldra zijn hersteld. Hoor, je hoorde schieten! de mihtairen stonden voor niets! die durfden het muitende grauw wel aan! Die boeven, die moordenaars, die opstandelingen ... en de aanvoerder De Vletter, dat gevaarljjk sujet, zou nu wel spoedig onschadelijk worden gemaakt...

Elk moment kwamen er niéuwe verhalen in de huiskamer binnen. O, 't gepeupel stak z'n kop niet meer op, schuw en bang week het terug

Sluiten