Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werd? Die De Vletter is 'n echte gelukzoeker, 'n che valier d'industrie; hij is 'n mislukt onderwijzer, 'n mislukt practizijn, en eindelijk heeft hij geprobeerd revolutie te maken. Hij is al eens ingerekend in de Oranjestraat op 't bureau van de Waterschout, maar 't gepeupel sloeg de ruiten in, en trapte de deur open, en bracht hem juichend naar z'n huis.

Aagje, die evenals Keetje geheel in het verhaal was, vertelde als bewijs van De Vletter's ongelooflijke populariteit, dat eens een vischvrouw werd bekeurd, en naar haar naam gevraagd zijnde, antwoordde: ik heet net als me vaar, en dat zij, toen ze vroegen, hoe heet dan je vaar, zei: Jacob De Vletter.

Aagje lachte om haar eigen woorden, maar toen trof het haar, dat Otto er niet om lachte; had hij haar niet verstaan? en waardoor dan niet? O ..! Zij voelde een lichten steek van verwondering en vrees, toen zij zag met welk een intense aandacht hij keek naar Cornélie, en hoe schattig het kind er uitzag, — o, — ach, het kon niet anders, hij begon zeker verliefd te worden op haar, en .. . en ...

Dat Cornélie'tie eenmaal trouwen zou ... die mogelijkheid, hcfe dwaas het ook mag schijnen, was nooit in ernst bij haar opgekomen. Het meisje was nog zoo jong, en al werd zij veel geëntoureerd, geen harer pretendenten scheen bij haar in den smaak te vallen; vaak plaagde zij Cornélie met Hubert van Beusichem, of met Bichard van Helderen, of met... Maar altijd

Sluiten