Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ach, had Aagje willen roepen, verspil je woorden maar niet langer, Keetje, hij luistert niet, hij kan niet luisteren, omdat...

Maar zij klemde de lippen opeen, en breide voort aan het waaierpatroon voor haar sprei met bevende vingers, die toch niet rusten wilden. O, Keetje zou er óok onder lijden, als zij Cornélie afstaan moest, maar niet zooals zij! niet zooals zij ... Haar heele leven zou ten onder gaan, als zij dat kind moest missen . ..

— We hebben hier toestanden beleefd, waarvan je je geen voorstelling kan maken, neef. In 't eerst begrepen we niet, hoe erg 't was, en dachten niet,, dat 't zoo'n vaart zou loopen, en hier m'n zuster en Cornélie gingen dan wel 's uit om boodschappen te doen, of visites te maken, maar zoodra was er 'n agent in de buurt, of 't bas peuple begon te schelden: hoed! hoed! De agenten dragen hier, moet u weten, 'n hoed met aan de eene kant 'n neer-geslagen rand...

— Ja, ik heb ze gezien, ongeveer zooals de Belgische karabiniers, zei Otto.

Goddank, hij antwoordde. Hij toonde belangstelling ... Tante Aagje durfde, tersluiks, even op te kijken. Maar zij zag, dat Otto met zijn hand woelde door de kleurige zijden strengetjes, die naast Cornélie's werkmandje lagen, alsof hij het wel aangenaam vond zoo iets vrouwelijk-fijns te beroeren. En Cornélie's blos had zich verdiept tot een helder karmijn, waardoor haar mooie blankheid nog te zachter uitkwam ... ach, meisje,

Sluiten