Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder hun voorkennis en toestemming, dacht Peter met sarcasme. Zij hadden haar heur weinige „vertrouwlijkheid" verweten ... maar zij kon toch niets vertellen, toen er nog niets bestond? zij waren heel boos geweest, en tante Aagje bovenmatig bedroefd; tante Aagje was er compleet ziek van geworden, die riep maar:

— Waarmee heb ik dat verdiend! waarmee heb ik dat verdiend! en lag dan in haar bed te huilen, dat je hart ervan brak. En tante Keetje behandelde haar met een harde strengheid, alsof zij bijvoorbeeld zooiets gedaan zou hebben, als hen bedriegen. Het heele huis was in onstuur geraakt, de rust was volkomen verdwenen; als zij een brief van Otto kreeg, was Leiden in last; zij was zoo gelukkig, dat Otto van haar hield, maar zij voelde zich toch vreeselijk ongelukkig ook, nu de tantes haar zoo behandelden, en met tante Aagje had zij ook diep medelijden, 't was zoo akelig zoo'n oude vrouw zoo te hooren huilen en roepen:

— Waar heb ik voor geleefd, m'n heele leven is vergeefsch geweest, ach, was ik maar dood ...

Zij wilden haar dwingen, de tantes, werkehjk, dat wilden zij, om af te zien van haar liefde voor Otto. En dat kon zij niet. Zij kon niet. Als zij haar ouders geweest waren, als een der tantes haar moeder was, dan... (Dit was toch wel een kleine triomf voor moeder, dacht Peter.) Maar tante Aagje noemde haar egoïst, en tante Keetje noemde haar. ondankbaar, en, hemel, misschien was zij wel egoïst en ondankbaar,

Sluiten