Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begreep natuurlijk zijn drijfveeren niet, er was ook geen mogelijkheid op, dat zij die begreep. En ze haar openbaren, zoo hij dit al ooit kon of wilde doen ... daarvoor was de tijd in elk geval nu nog niet gekomen...

Hij had alleen gezegd, te vinden, dat zijn maatschappelijke positie nu van dien aard was, dat hij recht had, met égards behandeld te worden, als hij nu in aanraking kwam met zijn familie. Zijn moeder moest dan maar een brief schrijven, hij zou dien mede-onderteekenen.

En hij zeide het niet, maar er brandde in zijn borst een ongeduldig verlangen, om ingeleid te worden in den kring zijner bloedverwanten, óm van aangezicht tot aangezicht te kunnen staan met de menschen, die hij haatte, en die hem hadden beleedigd tot in het diepst van zijn ziel. Hij hunkerde naar het oogenblik, dat zijn antipoden en hij elkander zouden ontmoeten... en dat hij een aanvang kon maken met de uitvoering van zijn voornemen, dat hij zoo zorgvuldig had overwogen, en waarvan de vervulling zijn hoogste levenstriomf beteekenen zou.

n.

In haar kamer legde Cornélie de laatste hand aan haar bruidstoilet. Zij stond voor den spiegel, en zag hoe bleek zij was, en hoe er donkere schaduwen onder haar oogen lagen. Goddank, Goddank, dat deze dag eindelijk was gekomen. Zij snakte ernaar, om weg te wezen uit dit huis,

Sluiten