Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude tijden terug-keerden in nieuwen vorm. En zij wist niet, of zij zich verblijdde in het denkbeeld, dat hun kinderen zich in liefde zouden verbinden. Zij wist alleen, dat zij de zaak van den jongen zou vóórstaan, het kostte wat het wilde. Want haar man en de geheele familie zou zich tegen een dergelijk huwelijk kanten; maar zij zou zorgen, dat het tot stand kwam; zij wilde den weemoed kennen iets goeds te kunnen doen voor Cornelius' zoon...

Toen zij waren thuis-gekomen, Annemarie en Peter, was Annemarie vreemd stil tegenover zijn ongewone opgewondenheid.

— Nu, Moeder, zei hij, dat is best afgeloopen, hè. Och, och, wat heb ik 'n schik gehad, Moeder. Nog nooit van m'n leven heb ik me zóó geamuseerd. Ik wist niet, dat ze in die zorgvuldig gesloten kringen zoo allemachtig geestig waren, zoo conversabel, zoo weionderlegd, zoo ontwikkeld in alle opzichten. Wat 'n typen. De een al curieuser dan de andere. Moeder, wat heeft dat „geheim achter een gesloten deur" zich gewichtig geopenbaard! Jongen, jongen, ik ben er nog overweldigd van. Zóó had ik 't niet gedroomd. En Moeder, nu weet u, hoe u voortaan de rumgelei klaarmaken moet, maar crème van rum is ook heel lekker, Moeder, wist u dat? En wat interessant, vindt u niet, dat Koningin Horten se HoUandsche hofdames nam, en dat de moeder of was 't de grootmoeder? van mijnheer Schönlem die eer heeft genoten? en weet u, waar men overhemden kan laten strijken, als velijn-papier zoo glad?

Sluiten