Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zei hij, en legde even met hartelijkheid zijn hand op haar schouder, 't komt door uw liefde voor mij, nietwaar, door uw innig moederlijk gevoel. Maar u mag 't wel weten, waarom niet! Ja! ik ben van plan werk te maken van 'n meisje uit de kringen, die ons hoogstens... dulden. Zij schudde droevig het hoofd.

— Kind, kind, waarschuwde zij: Wat begin je. Ten eerste zal 't je toch niet lukken. Die menschen kunnen je niet langer buiten-sluiten, maar je in hun familie accepteeren, dat is nog heel iets anders. Stel je niet aan 'n weigering bloot. Wees daar te trotsch voor. In godsnaam, wees daar te trotsch voor.

Hij keek haar aan met schitterende oogen. Een sterke glimlach toonde zijn gave, witte tanden, in den mooien, krachtigen mond.

— Zeker! zei hij, ben ik te trotsch voor een weigering. Maar men zal mij niet weigeren, Moeder.

Zij sprak hem in zijn overtuiging tegen, al voelde zij weer, als zoovele malen, dat hij, hoe dan ook, zijn zin krijgen zou.

— Vergeet je dan, hoe je je in hun oogen feitelijk hebt gecompromitteerd door deel te nemen aan 't De Vletter-oproer ? Hoe ze je, wegens je socialistische neigingen, 'n „gevaarlijk" mensch achten? Begin er niet mee, Peter.

Hij lachte weer zijn kort, hoonend lachje vol heimelijken triomf. En zij wist, dat deze waarschuwingen niets bij hem uitrichten zouden. En toen zeide zij:

— En dan begrijp ik niet, hoe je je voorstelt 'n

Sluiten