is toegevoegd aan uw favorieten.

Ons hedendaagsch tooneel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spelers', in 1885 geboren ; behoort dus tot de jonge tooneelspelersgeneratie; waarvan zij één der meest succesvolle leden is. Op haar veertiende jaar kwam zij met haar ouders naar Amsterdam, waar zij — aanvankelijk voor concertzangeres — studeerde aan de School voor Vocale en Dramatische Kunst, onder directie van Cato Esser. Daarna verbond zij zich aan Het Rotterdamsch Tooneelgezelschap ; waar zij reèds spoedig een belangrijke plaats innam. En ,,dat zij niet als zoovelen een één-dags-bloem bleef," schrijft de heer Broedelet in het rijk geïllustreerde monografietje, dat ter gelegenheid van haar jubileum in 1918 van haar verscheen*), .... dat1 „dankt zij aan haar stalen wil, om tot de grooten te gaan behooren."

Inderdaad, deze wil, met Duitschen „Ausdauer" in werking gehouden, heeft Else Mauhs er gebracht. Voor geen eisch van haar kunstvak is ze teruggedeinsd. Een typisch voorbeeld hiervan is wel, dat we haar jaren hebben gekend als een stevig dikkerdje ; .... tot ze zich rekenschap gaf, dat voor het emplooi dat zij de eerste jaren werischte te vervullen, een slanker figuur bepaald zéér gewenscht was ! Wel — toen wérd zij slank. Een uit gezondheidsoogpunt niet ongevaarlijke metamorfoze ; maar Else Mauhs is er schitterend doorheen gekomen ; en had zich zoo ook uiterlijk voor de uitbeelding van meer geraffineerde vrouwenfiguren geschikt gemaakt. Ce que femme veut.. . .

Uitteraard behoorden de meeste rollen in haar Rotterdamschen tijd tot het Fransche lichte comédie-genre, dat immers een groot deel van het répertoire van dat gezelschap uitmaakte ; en althans het genre was, waar voor de ingénue gelegenheid was tot optreden. In ,De Liefde waakt', Primerose, als Colette, Benjamine behaalde zij triomfen;

') J. W. Jansen's Uitgevers-Mij., Utrecht.