is toegevoegd aan uw favorieten.

School en kind in Sowjet-Rusland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onze lezers geleid door het schoolmuseum, dat voor de vakken geschiedenis en aardrijkskunde daarvan zeer duidelijke voorbeelden gaf, we zijn door zoovele scholen gegaan, die daarvan een sprekend getuigenis aflegden, dat twijfel daaromtrent zoo goed als uitgesloten is. Laat ons de zaak wat nader bezien.

Is het inderdaad juist dat alle onderwijs in alle mogelijke vakken gebaseerd moet zijn op den arbeid. We gelooven hier eenvoudig te doen te hebben met een al te simplistische, uiterste consequentie, die theoretisch heel principieel moge klinken, maar inderdaad practisch noch theoretisch juist kan worden genoemd. Mén let *dan te zeer louter en alleen op de polytechnische ontwikkeling, die het karakter van de arbeidsschool weergeeft, doch daarom nog niet het summum is van de totale opvoeding in de communistische maatschappij of in het tijdperk van overgang, dat eraan voorafgaat.

Het zou, om een voorbeeld te noemen, naar onze meening niet goed zijn, het onderwijs in historie geheel te willen baseeren op den arbeid, d.w.z. het louter occasioneel te doen zijn. Ongetwijfeld zal de methode van de „Illustrierschule" ons bij dit vak uitstekende diensten blijven bewijzen. Bovendien zou bij dit occasioneel onderwijs het groote nadeel van het onderling verband der historische toestanden en gebeurtenissen immers voor een goed deel verloren gaan.

Wat voor het onderwijs in historie geldt, is in meerdere of mindere mate waar voor elk ander van de huidige leervakken. De absolute uiting, dat deze vakken zonder verder meer zouden verdwijnen is dus niet juist, de vakken blijven, zij het in een anderen vorm. Het arbeidsonderwijs zal voor vele van deze vakken de basis moeten en kunnen zijn, maar niet voor alle. Het arbeidsonderwijs zal het ook nooit voor elk vak geheel zijn, maar steeds aangevuld moeten worden bij het eene vak in meerdere, bij het andere in mindere mate. En we hebben nu nog niet eens het oog op vakken, die litteratuur e-i kunst sterker raken. Het is dan ook nimmer de bedoeling der arbeidsschool geweest en zal het nimmer kunnen zijn, opvoeding en onderwijs enger te begrenzen, integendeel het zoo algemeen mogelijk te maken. Dat is ook niet de bedoeling van de modelschool van Levitin.

We meenen dus in de éérste plaats te hebben doen zien, dat de metode der Illustrierschule, die trouwens ook Bronsky niet geheel verwerpt, in enkele vakken een zeer goede kan zijn. En dat dit los staat van het principe der arbeidsschool.