Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze variëteit, alhoewel wijd minder waardevol als de eerstgenoemde, is vooral wegens de rijke opbrengst, welke ongeveer het dubbel van deze van de roode hop uitmaakt, geschat. Men heeft hopsoorten welke in midden Augustus, en andere welke ten einde September tot rijpheid komen. De vroege soorten zijn vooral daar aantebevelen waar zich wilde hop in den omtrek bevindt, omdat de katjes dezer soorten reeds gedeeltelijk uitgebloeid zijn voor het stuifmeel der wilde hop verspreid wordt. De beste hopsoorten, zooals Saazer en Spalter, zijn vroege soorten.

Wat het plukken der hop aanbelangt, zoo is het aanbevelenswaardiger wat te vroeg als wel te laat te plukken. De hopplant verlangt een sterk bemesten bodem ; men berekent dat de hop per hectaar de volgende hoeveelheid stoffen aan den grond onttrekt: 80 kg. kali, 34 kg. phosphorzuur, 71 kg. stikstof, 120 kg. kalk en 50 kg. magnesia, 1 kg. stalmest bevat ongeveer de noodige hoeveelheid stoffen voor 100 gr. hop.

De verschillende werkingen der hop berusten op de aanwezigheid der volgende drij bestanddeelen in de hop, welke in afstijgende rijënorde, naar gelang der waarde volgen ; a) het hophars, bestaande uit week- en hardhars; het weekhars is van het grootste gewicht voor de bierbereiding; het is om zoo te zeggen geheel alleen maatgevend voor de qualiteit der hop; hoe meer weekhars de hop bevat, hoe beter het bier zal bewaren; het hardhars is geoxydeerde weekhars en heeft niet veel waarde. Het hophars is de eigenlijke bitterstof der hop. b) de setherische hopolie ; eene gele olie met brandenden smaak, die bij het koken vervluchtigt en dus in het bier slechts in geringe hoeveelheid voorkomt, c) het hoplooizuur; deze stof is het, die bij de klarende werking der hop op het bier de grootste rol speelt; zij is nog weinig onderzocht, maar toch is men bijna zeker dat zij van veel fijnere eigenschap is als het looizuur uit de andere planten.

Al deze stoffen komen het sterkst in het hopmeel of lupuline voor; bijgevolg zal een hop met veel lupuline ook veel bovengenoemde nuttige stoffen bevatten ; het harsgehalte vooral staat in nauwe betrekking tot den lupulinrijkdom; nogtans is het uitgemaakt dat ook de schubbladeren van deze stoffen bevatten.

De qualiteit van de hop hangt niet uitsluitelijk af van de soort en van de zorg waarmede men haar behandeld heeft, doch ook van de streek waar zij geteeld is. Als fijnste hopsoorten gelden deze van de steden Saaz (Bohemen) en Spalt (Beieren) en worden in het handelsverkeer met n° 1 gemerkt. Daarop volgen de soorten uit de omgeving der genoemde steden, en met n° 3 en 4 worden

Sluiten