Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

O, dat water-en-brood-régime twee dagen lang! En al den tijd dat boterlooze brood, plompweg op de houten tafel neergezet! En dat tinnen goed! En dat blauwe mengsel, dat ik van morgen voor 't eerst bij het brood te drinken kreeg!

Ik wil er niet meer over lamenteeren. Voortaan wil ik de heele zaak, nadat ik van morgen een gevoel van onpasselijkheid over die water en melk heb moeten overwinnen, luchtig opvatten. Onder het eten een boek vóór je, dat de aandacht van het brood en de kroes aftrekt — dat is een probaat middel.

Als me deze dingen in de een of andere negorij overkwamen, zou je 't interessant vinden, en je zoudt erom lachen. Als 't maar op de propaganda was! En hier zit ik toch ook op propaganda!

Maar vóór ik er dan het zwijgen toe ga doen, wil ik mij toch het genoegen gunnen, hier nog eens mijn hart te luchten en te zeggen, dat dit régime een schandaal is. Een overblijfsel uit den ouden marteltijd. Een onnoodige, ernstige verzwaring van straf.

Ik heb een sterk gestel. Ik kan deze dingen, als 't moet, zonder schadelijke gevolgen dragen. Maar ik denk aan anderen, die zwakker zijn. Waarom moeten die dit ook doormaken? Waarom moet dat? Politieke gevangenen komen tot nu toe in Nederland slechts sporadisch voor. Maar in de toekomst zullen ze ongetwijfeld talrijker zijn. Kan hun dan tenminste deze wreedheid niet worden bespaard ?

Elf uur, 's morgens.

Ik ben weer een poosje buiten geweest. Dat „gelucht-worden" is een onwaardeerbaar genot. — Wij hadden uitgemaakt, dat het vreeselijk moest wezen, in de lente te „zitten". Achter de tralies vastgehouden, terwijl overal het jonge leven naar buiten barst!

Maar nu ben ik blij, dat ik drie dagen op een

Sluiten