Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

denken. — Dus voor de gevangenis wilt u wel werken?"

„Zeker. Ik wil desnoods onaangenaam werk verrichten. De persoon komt er niet op aan. Als het beginsel maar geen geweld wordt aangedaan". —

Zoo krijg ik dan verstelgoed: lakens, broeken, hemden. En de direkteur kwam mij zooeven zelf de twee deelen Gideon Florensz., met een nieuwen brievenvoorraad, brengen.

Het gaf me een vroolijk oogenblik, toen de R. K. direkteur zich, tot staving van zijn militairistische gezagsmeeningen, op ,,zeer verstandige woorden" beriep, die hij in mijn correspondentie had aangetroffen.

Die zeer verstandige woorden waren... uit een hoofdartikel van het ,,Volk", dat men te Leiden voor me overschreef.

Waar is de laatste glimp van revolutionaire „Volks"gezindheid gebleven!

Vrijdag 28 April. Vierde dag.

Ik heb mijn dagelijksch genot .genoten : het half uur buiten.

Op de grootste plaats, de middelste van de drie „luchtgelegenheden", waren de vrouwen, die in ,,gemeenschap" zitten.

Een kerkklok begon te slaan ... Ik stond stil, om de slagen te tellen.

„Hoe laat is dat?" hoorde ik op de groote plaats vragen.

„Hou je bek", zei een ander.

Stil was een oogenblik het geloop, stil waren de stemmen ... zij stonden daar, ik hier . . . een muur tusschen ons... en allen luisterden we naar den klokslag. Ik voelde met die vrouwen de gevangeniseenheid, zooals ik haar nog niet gevoeld had.

Gideon Florensz. lezend, denk ik gedurig: „Iemand als Gideon zou bij de anderen in „gemeenschap"

Sluiten