Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vastgeknoopt worden, maar lustig naast elkaar blijven bengelen?"

De organist accompagneerde de loslating der gevangenen uit hun hokjes met het Wilhelmus. Zeker omdat Juliana jarig was.

De direkteur liet mij na kerktijd drie velletjes postpapier brengen (hoofd: Huis van Bewaring te Rotterdam), waarvoor ik mij zeer erkentelijk voelde. Het was een genot, ze naar Vlaardingen, Schiedam en Leeuwarden vol te pennen, vóór de nuttiging van mijn gestampt diner.

Zondag of werkdag — dat maakt in het gevangenismenu geen verschil. Het brood blijft boterloos, de water-en-melk blauw, de koffie slap als immer.

Maandag 1 Mei. Zevende dag.

Gisteren had ik in de religieus-socialistische samenkomst te Amsterdam moeten spreken, en vandaar zou 'k naar Friesland zijn gegaan, om in Drachten de Mei-rede te houden.

Inplaats daarvan heb ik de rustigste Mei-viering, die mij in jaren ten deel viel.

In Schiedam heeft de Vrouwenclub op 't oogenblik de kinderen der partijgenooten te gast. Hoe graag zou ik daar nu een kijkje nemen!

En in Amsterdam, om te voelen, of onder de revolutionaire makkers de geest van den Paaschmaandag nog leeft!

Maar alle Mei-gedachten heden worden pijnlijk door de gebrokenheid der arbeidersbeweging.

Onderling vijandige Mei-vieringen! en de Meiviering is het symbool van de proletarische eenheid! Deze Meidag heeft het geluid van een verder rissende scheur, zooals het laken, dat ik straks voor mijn verstelwerk verscheurde.

Sluiten