Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een feit is 't, dat ik het krantengemis, na een week nu, veel minder voel dan men denken zou.

Naar een krant heb ik nog geen moment bepaald verlangd. En daarginds kun je er geen dag buiten.

Mijn kostelijke rust hier dank ik voor een deel aan de afwezigheid van kranten.

Als de stem van het moderne leven dan, waar je buiten gezet bent.

De gevangenis handelt met je als een tandenborstel, die over gebruikte tanden gaat; als een hand, die een beslagen venster schoon veegt.

Zoo zet de gevangenis je buiten het bereik van veel prikkels, die daarginds gestadig op je inwerken.

Wat zijn de R. K. retraites een kostelijke instelling!

De R. K. Kerk is een goed psycholoog.

Als wij vroeger wel eens over pré-existenties spraken, zei ik altijd lachend: ,,ik ben in een vorig bestaan abdis in een klooster geweest".

Daar moest ik gisteravond aan denken, terwijl ik een tijdlang slapeloos op het stroobed lag. — Er viel een zwakke lichtglans door het raam in de cel; tegen de drie zolderbogen het helderst, en dan langs de vale muren afdalend. De steenen waterkruik, de gekettingde stoel, half onder het wit houten tafeltje geschoven, de tinnen kroes en het dikke boek, dat op een Bijbel leek — dat alles was in vage omtrekken te zien.

Ik dacht aan zuster Hadewijck, aan zuster Berthe, aan Anna Bijns en de heilige Teresia, en ik voelde mij van haar allen een zwakke, nagekomen zuster.

Zooals zij waren, kunnen wij niet zijn. Wij armen, wier leven ,,schrijning van gebrokenheid" is, waar het hare harmonie kon wezen.

Maar toch zijn wij kinderen van denzelfden Vader, wiens blijdschap scheen in haar cel, en wiens vrede

Sluiten