Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude Noren op het behoud hunner zelfstandigheid gesteld waren, zagen we immers reeds in de geschiedenis (Vgl. Inleiding blz. 10): toen koning Haraldr Harfagri zijn gezag over heel Noorwegen uitbreidde, verliet een groot deel van het volk huis en hof, om zich in den vreemde nieuwe woonplaatsen te zoeken. Hadden zij zich hiervoor veel opofferingen te getroosten, dit was altijd nog beter, dan niet geheel vrij te zijn; liever waren ze zelfstandig op het verre IJsland, dan ,,'s konings knecht" in hun eigen vaderland. Herhaaldelijk treffen we dan ook in de saga's uitlatingen aan als „door niemand wil ik me laten dwingen, zoolang ik nog kan staan en wapens dragen."

Zelfstandigheid.

„Leidt zelf uzelf."

„De eigen hand is de vertrouwbaarste." „De eigen hand is het best te vertrouwen.'' „Het best vertrouwt men op eigen kracht." „Het is beter, een eigen huis te hebben, al is het ook klein; ieder is thuis de baas; al heeft men ook slechts twee geiten en een van takken gevlochten huis, toch is het beter dan bedelen."

„Het is beter, een eigen huis te hebben, al is het ook klein; ieder is thuis de baas; hem bloedt het hart, die telkens weer om wat eten moet bedelen."

Sluiten