Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oogpunt der kunst beschouwd, hebben deze oudheden niets merkwaardigs. Des te belangrijker is de inscriptie op een sierlijk bewerkte vierkanten zuil van zandsteen in de onmiddellijke nabijheid der torens. Dat opschrift, geheel in 't Sanskrit, geeft een geheel verhaal te lezen. Wij vernemen hoe een jonge dame, uitmuntende in schoonheid, deugd en geleerdheid in den echt verbonden werd met een Qivaïet harer waardig; hoe uit dat huwelijk een zoon geboren werd, Subhadra , die opgroeide tot een groot geleerde en de geestelijke raadsman werd van Koning Jayavarman, en diens opvolgers Dharanïndravarman en Süryavarman II. Al deze vorsten worden ten zeerste geprezen en van den laatstgenoemde tevens vermeld dat hij roem behaalde door zijn overzeesche krijgstochten. Ook liet hij een prachtigen tempel bouwen ter eere van £iva, alsook een Linga en een beeld van Durga oprichten. Hij kwam, gelijk wij van elders weten , aan de regeering in 1112 A. D., zoodat het gedenkteeken van eenige jaren later moet dagteekenen.

Het Noordelijkste punt, waar men een Cambodja'sch monument aantreft, is Phu Lokhon. Daar op den top van een rots staat een Linga in een uitgegraven put, met een Sanskrit opschrift in zeer oude karakters, naar het schijnt van de 7de eeuw. Er wordt namelijk gesproken van een Koning Mahendravarman, den opvolger van Bhavavarman. Deze laatste, die omstreeks 600 A. D. regeerde, wordt genoemd in een Sanskrit steenopschrift te Veal Kantel. Volgens den Heer Barth maakt de tekst gewag van een beeld van Tribhuvanegvara «den Heer der drie werelden», opgericht door een brahmaan Somagarman, echtgenoot der dochter van Vïravarman, zuster van Bhavavarman. Tot de geschenken aan het heiligdom behooren o. a. een volledig exemplaar van 't Maha-bharata, het Ramayana en een Purana, uit welke boeken dagelijks moet gelezen worden. — Klaarblijkelijk moet de steen oorspronkelijk bij een gebouw, vermoedelijk een Brahmaansche matha of college, geplaatst zijn geweest, doch dat gebouw is dan van den aardbodem verdwenen.

De streek tusschen de Mun en het Dangrekgebergte is rijk aan oudheden, waarvan de meeste in zóó'n vervallen toestand verkeeren , dat ze \ oor ons geen andere waarde hebben dan als gedenkteekenen van gewezen bloei en grootheid. Betrekkelijk het best bewaard zijn de torens, die op verschillende plaatsen gevonden worden. Van meer aanbelang zijn de bouwvallen van twee tempels in de provincie Surên, waarvan het grondplan nog te herkennen is; de kleinste vertoont een lang opschrift in Sanskritverzen, waarin de namen voorkomen van de hierboven reeds vermelde koningen Jayavarman, Dharanïndravarman en Süryavarman. De tempel moet dus gesticht zijn in de 12dc eeuw; het was een Buddhistisch heiligdom, want

Sluiten