Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te dooden, Matth. 27, 3; va erijim apan a ilpu atahaijeng yin an n'epeing, um ahneng yin, opdat niet zijne discipels bij nacht komen, en hem wegstelen, 64; jam apan um asaing ehele ilpu etoak mika eri apan ara Galili, maar gaat en zegt aan mijne broeders dat zij naar Galilea gaan, 28, 10; aru mu ahged nyak aijaurau,ek pu ati gaurau ainyak mika aru ahilek atimi aijaurau, volgt (beiden) mij, ik zal maken dat gij beiden menschen zoekt, Mk. 1. 17; voor aru m u en aru heeft Inglis er au mu en eru. Als 2 ps. dual. Indic-Praes. schijnt aru gebruikt in:aru imyiisjis n'inivaijeg n'emda unyak aijaurau n'ango vaing n'etai ineingki, ka o'o? gelooft gij (beiden) dat ik inderdaad de macht heb om dit te doen, of niet? Matth. 9, 28; men zou verwachten erau. Als 1 ps. dual. incl. komt voor tu: vai tujim auahas in li in m o p u ra ak a ij a u, opdat wij (beiden) hen niet beleedigen, 17,27.

Het is duidelijk dat het kenmerk van deze derde soort Futurum en Conjunctief in alle personen, met uitzondering van den 2 ps. enk. an, is een i, verbonden met een voorafgaand verkort voornaamwoord 1. Geheel dezelfde formatie van een Futurum vindt men terug in Oba, Arag, Wango, Fagani; bijv. in Oba: enk. 1 ps. na-i; 2. go-i; mv. 1 ps. incl. da-i; excl. ga-i; 3. ra-i; Fagani: 1. wa-i; 2. goi; 3. a-i; mv. 1. kai (incl.); me-i (excl.); enz.2. Hoe echter a n te verklaren ? Ik denk dat a hier 't vnw. 2 ps. enk. vertegenwoordigt, evenals in den Verleden en den Tegenw. Tijd, en dat«, hetwelk noodzakelijk een klinker achter zich gehad heeft, identisch is met de partikel na, die in 't Fi. het Futurum kenmerkt; zoo ook in Santa-Cruz en Nifilole, waar n a met het voorgaande vnw. samensmelt, bijv. imu mu-na n u b o, gij zult sterven 3. Vermoedelijk bezat het A. beide partikels i en na om twee schakeeringen van een Futurum- of Conjunctiefbegrip aan te duiden en is om redenen die ons ontsnappen alleen in an de formatie met na bewaard gebleven. Misschien is in in inki, inyi en inti (naast ti) een overblijfsel van ditzelfde n a.

In de teksten ontmoet men een onvolledige reeks van vormen, waar Inglis geen gewag van maakt, hetzij met opzet of bij ongeluk4. Bedoelde vormen verkrijgt men door pu van 't Fut. enk. te vervangen door u en in 'tmv. pu te laten vervallen; dus eku, nau, etu; eru enz. Ze worden gebruikt in zinnen met't voegwoord wit, wanneer,— niet te verwarren met el, indien. Voorbeelden van 't gebruik zijn: eku wit lep apam ainyak, ekpu

1 Dat in de verschrompelde vormen van den Dualis de i vóór den volgenden klinker is uitgevallen, spreekt van zelf.

' Zie Codrington o. e. p. 426; 436; 502; 508.

' ld. p. 490; 496.

4 Bij v. d. Gabelentz (o. c. 95) staan ze vermeld als vormende den «Hypotheticus», doch wit is een voegwoord van tijd, niet van onderstelling.

Sluiten