Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AANHANGSEL.

Klankstelsel van 'f Eromanga.

Voor de spelling van 't Eromanga worden in de Evangelievertaling de volgende letterteekens gebezigd:

a> b, d, e, ë, f, g, h, i, T, ï, k, 1, m, n, o, ö, p, r, s, t, u, ü, v, w, x, y.

De prosodische teekens dienen om verschillende klanken aan te duiden. De F komt enkel in open lettergrepen en zeer zeldzaam voor; men mag aannemen dat daarmede de klank van onze zachtlange e bedoeld is. De waarde der z is op te maken uit de schrijfwijze sïti om 'tEngelsche woord city weer te geven; Tm, en, uit ma, beantwoordt zoowel aan A. im als aan u m. We mogen aan de i dus de waarde toekennen van onze i in schip, kin. De i stelt ai voor. De o heeftin open lettergrepen een gerekten klank, maar zeker niet in geslotene, waarin ze waarschijnlijk een sterk gesloten ö-klank vertegenwoordigt, 't Lengteteeken boven de u heeft niets met kwantiteit te maken en dient slechts om de korte Italiaansche en Hoogduitsche tt, aan te duiden, terwijl u zonder streep niets met de Italiaansche u gemeen heeft. Het is alleen een teeken voor een klank die geheel of nagenoeg overeenkomt met de Engelsche u in hundred; de o in money. Deze Engelsche woorden zijn in den Erom. tekst ingevoerd als h u n d e r, muni; Engelsche one als wun. Uit menig voorbeeld blijkt dat deze u een verdoffing is van alle heldere klinkers; bijv. t u g i, weenen, A. t a i n g, MP. tan gis; nu eens wordt gespeld deg, hooren, MP. dëngë', dan weer d u g. Men mag dus aannemen dat ze onze doffe e, de Javaansche Pëpët voorstelt. Daarom heb ik de in de uit het Erom. aangehaalde woorden vervangen door e\ en 't lengteteeken boven de u als volkomen overbodig en misleidend weggelaten.

De g stelt den gutturalen neusklank voor; ik schrijf daarvoor ng. De * is een averechts vernuftig bedenksel om au uit te drukken. Dey is de halfklinker j. — Een samengesteld geheimzinnig teeken, zelden en alleen als sluiter voorkomende, is kc, waarvan het mij niet gelukt is de bedoeling te raden.

De spelling in de bronnen, waaruit Von der Gabelentz geput heeft, wijkt in sommige punten af, doch het zou mij te ver voeren daaromtrent in nadere bijzonderheden te treden.

Sluiten