Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

snaak met blozend gezicht en een paar bruine kijkers, was uitbundig in zijn lof over de heerlijke sneeuw, die alles met een zwaren witten mantel had bedekt. Piet was in feeststemming, niet alleen vanwege de sneeuw, maar ook omdat Moe heden haar verjaardag vierde. O, de jongen was dol op zijn moedertje, en heel vroeg in den morgen al, toen het nog bijna geheel donker was, had Piet haar met ontelbare omhelzingen gelukgewenscht en haar een keurig taschje ten geschenke gegeven, dat hij van zijn spaarpenningen gekocht had. Maar nauwelijks was het ontbijt naar binnen of Piet holde al naar buiten, dacht niet meer aan een jarige Moeder of een lachenden Vader en genoot op echte jongensmanier van die rijke winterweelde. Daar kwamen de kameraden al aan! Hoera, jongens, sneeuw! sneeuw! Wat een vracht! En de rakkers joelden dooréén, wentelden zich om en om, tot ze van onder tot boven witbepoeierd waren, wreven zich in, strooiden met volle handen sneeuwregens om zich heen, om ten slotte met een frisch-rood, lachend gezicht, schaterend nog om 't geproest van een ander, tegen een muur even uit te rusten. En als dan de eerste, dolle uitgelatenheid wat bedaard was, begonnen ze

Sluiten