Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aardig van langs gehad, en vier tegen één is wat te erg. Och, och, Piet, wat ben jij toch altijd een echte ongeluksvogel!"

Dat laatste woord was voldoende om Piet, die overigens een goedige jongen was, dól te maken.

Met een snelle beweging greep hij een flinken bal, die nog onbeschadigd aan zijn voeten lag en wierp dien met een krachtigen zwaai naar 't hoofd van Hans. Deze kon niet nalaten die beleefdheid te beantwoorden, maar Piet zag 't projectiel op zich af komen en bukte handig, waardoor de bal over hem heenvloog, juist tegen den hoed van een deftig heer. Dat had Hans zoo niet bedoeld en oogenblikkelijk kozen de jongens het hazenpad. Piet deed dit echter met zoo'n wilde en onbesuisde vaart, dat hij zonder op of om te kijken tegen een tuinman aanstormde, die een kolossalen bloemenmand droeg. Door den geweldigen bons verloor de man zijn evenwicht en liet de bloemenmand vallen, die daardoor niet weinig beschadigd werd.

„Duizend duivels," schreeuwde de tuinman, Piet bij den arm grijpend en op de bloemen wijzend, „ben jij heelemaal blind! Wacht vrind, ik zal je die schade betaald zetten!" En zonder veel

Sluiten