Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

avontuur, en toen hij gekomen was aan 't halen van dien vreemden glazenmaker, proestte Oom het uit, hetgeen nog véél erger werd, toen Piet verhaalde van zijn vermiste tasch. Nu brulde Oom bijna van het lachen, ging naast Piet zitten, hield zijn schuddenden buik vast en moest ten slotte de tranen uit zijn oogen vegen.

Maar Piet vond er niets vermakelijks aan.

„Hij is kostelijk!" lachte oom, „je zit er in baas. Hahahaha! Ik had 't gezicht van dien kerel wel eens willen zien, toen de kwitantie gepresenteerd werd. Hahaha! Om je gewoonweg een baviaan te lachen! En wat denk je nu te doen?"

„Ik weet niet," zei Piet zacht.

„Gadn, natuurlijk! Wat dacht je dan ? Gaan, hoor, En direct! O, o, wat 'n heerlijke mop!"

„Maar ik heb — geen — daalder," zei Piet verlegen, „hoogstens nog zeven centen ..."

„Zeven centen, hahaha! Da's alvast een begin. Vraag het op afbetaling! O jongen, ik lach me nog 'n krentenbol!" Omdat Oom toch veel van den jongen hield en hem niet in den steek wou laten, eindigde hij met te zeggen:

„Nu, voor dezen keer zal ik de schade eens

Sluiten