Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kwamen de Rood-Zwarten met hun heele elftal naar voren. Daar hadden de anderen nu beter op gerekend. De verdediging was sterker dan daar straks, hoewel de aanval niet minder. Hans van Zetten kreeg den bal, dadelijk werd hij omringd door vijanden, en om 't gevaar te keeren, trapte hij den kogel vér over de hoofden der tegenpartij, in de richting van Jupiters doel. Daar rende Piet hem uit alle macht na, en de Rood-Zwarten moesten bliksemsnel Piet Parker achterna, om hem te beletten, een nieuw punt te maken.

Langs de rij van toeschouwers snelde Piet, hij zag alleen maar den bal en het vijandelijk doel, waar de keper met wijduit-gestrekte armen en beenen om hulp te schreeuwen stond.

Daar waren de „Jupiter"mannen achter hem! „Vooruit Piet, haal op!" riep een stem uit de toeschouwers. 't Was Oom, die met Piets ouders den strijd bijwoonde.

Die stem electriseerde Piet! Neen, nu kon hij den bal niet aan Hans geven, want ook die was vér achter hem. Hij zelf zou het winnende punt maken!

Daar was hij recht voor het doei ... mat den afstand . . . richtte ... en met een keiharden kick

Sluiten