Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij het gevaarlijke punt bereikt. De stormwind rukte aan het zeil, dat met heftige stooten heen en weer wapperde, het was totaal ontredderd en werd nog slechts door een paar touwen aan de ra gehouden. Maar juist die plek bevond zich aan het uiteinde van de bovenste ra. Tjerkstra rustte even uit — zijn adem begaf hem bijna — maar na enkele minuten zette hij het reuzenwerk voort. Eindelijk — hij was er! Nu vlug de touwen gekapt. Met een

paar krachtige bijlslagen gelukte het, en rrrrt

daar vloog het zeil de lucht in. Dadelijk richtte het schip zich weer op, als voelde het zich van een grooten last bevrijd. Een luid hoera! steeg uit de bemanning op, en allen stelden pogingen in het werk, om den dapperen zeeman behouden op 't dek te brengen. Toch was het gevaar nog niet voorbij. De storm hield aan, scheen niet tot bedaren te willen komen en zoo mogelijk nam de duisternis nog toe. En weer schoot de bliksem over de zee en rolde de donder, en een nieuwe slagbui daalde neer.

Het was vreeselijk noodweer!

't Hart van menigen jongen matroos bonsde angstig bij de gedachte, hier den dood te moeten

Sluiten