Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar hij had nog brandstof genoeg om een lekker vuurtje te stoken. Juist was hij hiermede bezig, toen hij een gejuich van kinderstemmen hoorde, waarschijnlijk van de tweede verdieping onder hem. Daar leek wel een der kleinen jarig te zijn, want af en toe hoorde Huib hen zingen:

„Lang zal ze leven!"

Ondertusschen kwam er iemand naar boven en tikte aan de deur van Huibs kamertje.

„Binnen," riep deze verwonderd.

Een jonge werkman, forsch gebouwd, trad met een vriendelijk glimlachje het vertrek binnen en bleef in het midden daarvan staan.

„Ik ben Drasman, van beneden," zei hij, „en ik kom u een vriendelijk verzoek doen."

„Ga even zitten," noodigde Huibert uit.

Maar Drasman bleef staan.

„Ze maken veel leven," sprak hij lachend „en nu moeten we ze wat kalmeeren. Mijn kleine meid is vandaag jarig en nu heeft ze een troep kameraadjes bij zich. Maar ze moeten wat bezig gehouden worden. Zou u me willen helpen, buurman? Ik hoorde u daar straks naar boven gaan, en ik dacht

Sluiten