Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daarop de deur. Nauwelijks was hij weg, of Loe begon zijn woede te koelen aan alles, wat onder zijn bereik kwam. Het stroo smeet hij links en rechts, de houten bank trapte hij omver en ook de waterkruik moest het ontgelden en viel in scherven op den grond.

„Er uit!" schreeuwde hij, ,,'k wil er uit!"

„Ik ook," zei Japie droevig, „maar het helpt je niet, of je dat al schreeuwt. Je zit er in, of je je nou al druk maakt of niet."

Maar Loe luisterde niet naar hem. Hij bleef wel een kwartier lang aan het razen en geweld maken, toen liet hij zich wanhopig in het stroo neervallen en huilde.

Doch langzamerhand kwam hij tot kalmte en ten slotte begon hij weer de zaak van zijn besten kant te beschouwen.

„Nee Japie," zei hij, „het helpt toch niet, of ik al schreeuw of den boel omgooi. Laten we liever eens probeeren, hoe we hieruit zullen komen."

„Dat kan nooit," zei Jaap. „We zijn hier opgesloten."

Juist wilde Loe hierop antwoorden, toen er

Sluiten