Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steeds hopende hem eenmaal op den kansel le zien. Toen tante Jo hoorde, dat er een verslaggever in de familie zou komen, werd zij boos, en noemde hem onmiddellijk „de dwarskijker." Zij was met zijn letterkundige neigingen ten hoogste ingenomen maar had, zooals we later zullen zien, alle reden om op officieele indringers, zooals zij verslaggevers noemde, minder gesteld te zijn. Demi evenwel wist wat hij wilde en ging rustig zijn gang, zonder zich om den angst der mama's of de spotternijen van makkers te bekommeren. Oom Teddy moedigde hem aan en spiegelde hem een schitterende loopbaan voor, terwijl hij Dickens en andere groote mannen aanhaalde, die als verslaggevers waren begonnen en als beroemde journalisten of romanschrijvers eindigden.

De meisjes waren alle frisch en gezond. Daisy, even lief en huiselijk als ooit, was haar moeders gezellin en steun. Josie scheen op veertienjarigen leeftijd een wonderlijk persoontje, vol grillen en eigenaardigheden. Haar laatste gril: een onoverwinnelijken zin voor het tooneel gaf haar stille mama en zuster heel wat bezorgdheid, doch veel genoegen tevens. Betsy was tot een mooie, slanke jonge dame opgegroeid; ze zag er ouder uit dan ze werkelijk was en had nog denzelfden goeden smaak en bevallige manieren, die het Prinsesje vroeger bezeten had. Maar de glorie dezer kleine gemeente was „ondeugende Nan," want evenals zoovele rustelooze, ongezeggelijke kinderen, ontwikkelde zij zich tot een vrouw vol geestkracht en energie. Nan begon met haar zestiende jaar in de geneeskunde te studeeren, en was er, toen zij twintig werd, al tamelijk ver in gevorderd ; want dank zij de bemoeiingen van andere verstandige en ontwikkelde vrouwen, stonden de colleges en hospitalen nu ook voor haar open. Vanaf de dagen harer jeugd, toen zij in den ouden wilg Daisy bedroefde met te zeggen: „lk wil geen huisgezin hebben om daar altijd mee rond te tobben. Ik wil een studeerkamer hebben met fleschjes en potjes er in, en ik zal rondrijden om zieke menschen beter te maken," had zij geen oogenblik gewankeld in haar besluit. De toekomst, door het kind voorspeld, werd door de jonge vrouw tot in de kleinste

Sluiten