Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begon met een snelheid van tien knoopen in het uur te praten, tot tante Jo hen ' allen met zich meenam, om thuis een gezellig familieparlijtje te houden ter eere van den „Commandant."

HOOFDSTUK III.

JO'S LAATSTE BEPROEVING.

De leden der familie March hadden in den loop van hun leven heel wat verrassingen ondervonden, maar de grootste van allen was, toen het leelijke eendje geen zwaan, maar een gouden gans bleek te zijn, wier letterkundige eieren zulk een onverwachte markt vonden, dat Jo haar stoutste en meest geliefkoosde droom inderdaad verwezenlijkt zag. Hoe of waarom het gebeurde, werd haar nooit recht duidelijk, maar plotseling kwam zij tot de ontdekking een beroemd persoon te wezen, en, wat nog beter was, bezitster van een aardig fortuintje, waarmee zij de zorgen van het heden uit den weg ruimen en de toekomst harer jongens verzekeren kon.

Het begon in een zeer slecht jaar, toen alles in Plumfield verkeerd ging; de tijden waren slecht, de school verliep, Jo overwerkte zich en kreeg een langdurige ziekte; Laurie en Amy waren in het buitenland en de Bhaers te fier om hulp te vragen van anderen, die hun toch even na aan het hart lagen als dit edelmoedige paar. Aan haar kamer gekluisterd werd Jo over dezen staat van zaken bijna wanhopend, tot zij de sinds lang ongebruikte pen weer ter hand nam, als het eenige voorwerp dat nog dienen kon om de leemte in hun inkomen te helpen aanvullen. Toevallig werd er juist door zekeren uitgever een boek voor meisjes gevraagd; haastig krabbelde zij een

Sluiten