Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stellende vrienden verheugden zich over de verbeterde omstandigheden van de familie; maar wat Jo het meest op prijs stelde, wat haar een geluk verschafte dat door niets veranderd of weggenomen kon worden, daar wisten maar weinigen iets van.

Het was, dat zij haar moeders laatste levensjaren verlichten en veraangenamen, ze voor altijd van verdere zorg ontheven kon zien; de vermoeide handen rust, het beminde gelaat een zorgelooze uitdrukking kon geven en het milde hart in staat stellen, aan zijn welgeplaatste liefdadigheid den vrijen teugel te vieren. Als meisje had Jo zich het liefste voorgesteld, een kamer waarin moeder, na haar moeilijk werkzaam leven, rustig kon zitten genieten; nu was die droom een aangename werkelijkheid geworden en zat mevrouw March in haar gezellig vertrek, omringd door alle mogelijke gemakken, liefhebbende dochters om haar op te passen naarmate haar gebreken toenamen, een getrouwen levensgezel op wien zij steunen kon, en kleinkinderen die met hun kinderlijke genegenheid den avond van haar leven verhelderden. Een mooie tijd was het geweest voor allen, want Moeder verheugde zich in het geluk harer kinderen zooals alleen een moeder dat kan. Zij had mogen oogsten wat zij gezaaid had; haar gebeden waren verhoord, haar wenschen vervuld; zij zag haar goede werken vruchten dragen en vrede en voorspoed tronen in het huis, dat zij had gesticht; toen, als een goede, geduldige engel wier taak is afgeloopen, keerde zij het gelaat ten hemel, blijde te kunnen rusten.

Dit was de liefelijke zijde dezer verandering, maar zij had ook haar grappigen en doornigen kant evenals alles op onze wonderlijke wereld. Nadat de eerste verrassing, vreugde en verwondering geweken waren, begon Jo, met de ondankbaarheid aan de menschelijke natuur eigen, spoedig genoeg te krijgen van haar roem en het verlies van haar vrijheid te betreuren. Want plotseling nam het bewonderende publiek bezit van haar persoon en omgeving, en ging zich bemoeien met al wat haar betrof, betroffen had en betreffen zou. Vreemdelingen verzochten haar te mogen zien, haar uit te hooren, te raden, te

Sluiten