Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stof tol vroolijkheid had gegeven, zoo afschuwelijk zag het er uit met zijn zonderlinge lichtplekken op het topje van haar neus, en wangen even rood als de stoel waarin zij zat,

toen'hel geschilderd werd. . .

Dit stelt mijne moeder voor, maar de gelijkenis is niet treffend," zei hij, inwendig lachend om de wanhot)i<re pogingen, die de meisjes aanwendden om hun teleurstelling over het verschil tusschen hun ideaal en de werkelijkheid niet te doen blijken. De jongste, een meisje van twaalf jaar, kon de hare niet verbergen en wendde zich af, met een gevoel, dat menigeen onzer bevangen heeft, bij de ontdekking, dat zij, die wij zoo lang geeerd en verafgood hebben, slechts heel gewone mannen en vrouwen zijn.

Ik dacht dat zij zoowat zestien jaar zou wezen en het' haar in twee lange vlechten op den rug droeg. Wu kan 't mij niets meer schelen om haar te zien, zei nel openhartige kind, en ze liep terug naar de voordeur, het aan haar moeder overlatend om verontschuldiging voor haar gedrag te vragen, terwijl haar zusters verklaarden, dat het slechte portret b i z o n d e r mooi was: „zoo sprekend en dichterlijk weet je, vooral de oogen.

„Komt, meisjes, we moeten gaan, als we vandaag nog klaar willen komen. Jullie kunt je albums hier laten, dan zal mevrouw Bhaer ze wel opzenden als zij er een spreuk heeft ingeschreven. Wij zijn u duizendmaal verplicht. Doe onze hartelijke groeten aan uw mama, en zeg haar dat het ons erg spijt haar niet getrolïen te nebben-

Juist toen mevrouw Erastus Kingsbury Parmalee deze woorden uitte, viel haar oog op een vrouw van middelbaren leeftijd, die met een bonten boezelaar voor en een zakdoek om het hoofd gebonden, druk bezig was met stof afnemen in een achterkamer, die er als een studeervertrek uitzag.

„Een blik in haar heiligdom, nu zij toch uit is, nep de verrukte bezoekster, en rende met haar gezelschap de gang door, voordat Teddy zijn moeder kon waarschuwen die nu door den artist vóór, den verslaggever, — want hij had het niet opgegeven en stond er nog — acuter

het huis, en in de gang door de yjf dames was ingesloten

Ze hebben haar 1" dacht Teddy met comischen angst.

Sluiten