Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weg was gegaan?" vroeg Dan, met een hartelijken kus.

»'t Idee, dat ik je ons huis wilde verbieden, na een heel jaar naar je terugkomst te hebben verlangd!" lachte mevrouw Bhaer, toen zij naar beneden ging, om eens rustig te kunnen praten met haar teruggekeerden zwerveling, die hartelijk om de kostelijke grap moest lachen.

HOOFDSTUK IV.

Mevrouw Bhaer had zich dikwijls verbeeld, dat Dan Indiaansch bloed in de aderen had, niet alleen om zijn voorliefde voor een vrij en avontuurlijk leven, maar ook om zijn uiterlijk; hetgeen haar, naarmate hij ouder werd, hoe langer hoe meer begon op te vallen. Toen hij vijf en twintig jaren telde, was hij' Ilink opgeschoten, met gespierde ledematen, en een schrander, donker gezicht. Wat ruw in zijn manieren was hij, maar vol geestkracht, en spoedig met zijn vuisten klaar, wanneer hij 't noodig vond zijn woorden kracht bij te zetten; donkere oogen had hij, die schitterden van het oude vuur en altijd oplettend rondzagen, alsof zij er aan gewend waren de wacht te houden, terwijl uit zijn geheele persoon een frischheid en kracht straalden, die hen, met de genoegens en gevaren van zijn avontuurlijk leven bekend, aangenaam aandeden. Hij liet zich van zijn gunstigsten kant zien, toen hij bij Moeder Bhaer zat te praten, met een van zijn sterke bruine handen in de hare en een wereld van genegenheid in den klank van zijn stem bij de woorden: „Mijn oude vrienden vergeten! Hoe zou ik het eenige tehuis kunnen vergeten dat ik ooit heb gehad? Neen, ik

Sluiten