Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onze nieuwe volksplanting? Te ruw, hè?" vroeg Dan, zijn best doende den eerbiedigen toon te treffen, die al de jongens aansloegen, wanneer zij tot „de Prinses" spraken.

„Ik ga naar Rome om er jaren achtereen te studeeren. De hoogste kunst, het schoonste wat op de wereld bestaat is daar te vinden, en om alles goed te zien is een heel menschenleven nog niet voldoende,' antwoordde Betsy.

„Rome is een somber graf, vergeleken bij de uitgestrekte wouden van Australië, en de indrukwekkende toppen van het Rotsgebergte. Ik geef geen zier om kunst; ik heb genoeg aan de natuur, en geloof dat ik je dingen zou kunnen toonen, waarbij al je oude meesterstukken in 't niet verzinken. Kom liever met hen mee. Terwijl Josie de paarden berijdt, kun jij ze böetseeren. Als je in een troep van een paar honderd wilde paarden geen schoonheid ontdekt, geef ik het op," zei Dan, zich opwindend bij de herinnering aan de woeste bevalligheid en kracht, die hij zich wel voorstellen — doch niet beschrijven kon.

„Ik zal wel eens inet Papa komen kijken, of ze beter zijn, dan die van St. Marcus of de paarden op den heuvel van' het kapitool. Wees zoo goed mijn goden niet te beleedigen, dan zal ik trachten van de jouwe te houden," antwoordde Betsy, die begon te begrijpen dat het Western toch wel bezienswaardig kon zijn, al had geen Raphaël of Michel Angelo er ooit den voet gezet.

„Afgesproken! Ik vind dat de menschen hun eigen land eerst moeten zien, eer zij naar vreemde gewesten trekken; het krijgt anders den schijn alsof de nieuwe wereld het ontdekken niet waard is geweest," zei Dan, gaarne bereid om den vrede te sluiten.

„De nieuwe heeft wel enkele dingen boven de oude voor, maar niet alle. De vrouwen in Engeland mogen stemmen, maar wij niet. Ik schaam mij voor Amerika, dat het niet in elk streven naar vooruitgang aan de spits staat," riep Nan, die verlichte begrippen was toegedaan, en krachtig haar rechten handhaafde, omdat het verkrijgen daarvan haar harden strijd had gekost.

„O, begin daar als je blieft niet over. De menschen twisten altijd over die quaestie, schelden elkander uiten

Sluiten