Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoep deed rollen in het natte gras beneden, en tegen dat deze kleine schermutseling was bedaard, kondigde het gerinkel van theelepeltjes binnen, genietingen aan van meer materieelen aard. Vroeger werden de jongens door de meisjes bediend, om noodelooze opschudding te voorkomen; nu beijverden de jongelui zich om het hardst om de dames, jong en oud, van het noodige te voorzien, en deze kleinigheid toonde duidelijk genoeg hoe de bordjes verhangen waren. Zelfs Josie bleef rustig zitten en liet zich door Emil bessen brengen, in het volle besef harer waardigheid, totdat Ted haar stuk taart wegkaapte — waardoor zij uit haar rol viel en hem met een tik op de vingers kastijdde. In zijn hoedanigheid van gast had alleen Dan vergunning verkregen om Betsy te mogen bedienen, die in deze kleine wereld nog altijd de eereplaats bekleedde. Tom zocht zorgvuldig de lekkerste beetjes uit voor Nan, om er voor beloond te worden met de vernietigende opmerking:

„Ik eet nooit om dezen tijd, en als jij zoo dwaas wilt wezen, krijg je bepaald de nachtmerrie," zoodat hij, als een gehoorzame jongen zijn grage maag verloochenend, het bord aan Daisy overhandigde, en zich vergenoegde met rozengeur.

Nadat de aanzienlijke hoeveelheid eetwaren aanmerkelijk was gedund, stelde iemand voor: „Laten we eens zingen!" en volgde er een prettig uur. Nat speelde viool, Demi floot, Dan tokkelde op de oude guitaar, en Emil galmde een droefgeestige ballade van „Het vergaan van de Zeenimf." Daarna werden al de oude bekende liedtjes nogeens opgehaald en weerklonk de lucht van frissche jonge stemmen, zoodat de voorbijgangers, die lachend bleven luisteren, tot elkander zeiden: „Er schijnt wel feest van avond op Plumfield."

Toen allen vertrokken waren, talmde Dan nog even op de veranda, genietend van den koelen wind, die de geuren van het versch gemaaide hooi op de omliggende velden en van de bloemen van Parnassus naar hem toevoerde; en terwijl hij daar zoo romantisch in het maanlicht tegen een der veranda-pilaren leunde, kwam mevrouw Bhaer om de deur te sluiten.

Sluiten