Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blè-blè en groenen kost maar op," antwoordde Dan, die met den grooten hond aan zijn voelen, als een opperhoofd te midden van zijn stam, deftig op den legen kofferzaL

De meisjes begonnen op te ruimen, doch vorderden heel langzaam, want aan elk voorwerp dat zij aanraakten, was een geschiedenis verhonden en al wat Dan er van vertelde, klonk even boeiend, grappig of ongehoord; geen wonder dus, dat zij niet veel lust gevoelden, hun dagtaak te beginnen, tot Dan door mijnheer Laurie werd meegetroond.

Het was het begin van de zomervacantie en de komst van Emil en Dan bracht heel wat prettige drukte teweeg; en was als een verfrisschende koelte, die iedereen opwekte. Verscheiden leerlingen bleven de vacantieover;Plumfield en Parnassus deden hun best, het hun in die dagen extra genoegelijk te maken, aangezien de meesten in verafgelegen staten thuis behoorden, daarenboven arm waren, en weinig andere gelegenheden hadden voor ontwikkeling of ontspanning. Emil was goede maatjes met al de jongelui, zoowel meisjes als jongens, en bewoog zich in hun midden ongedwongen, op echte zeemansmanier; Dan daarentegen scheen wat bevreesd voor de aardige vrouwelijke studentjes, en bleef in hun nabijheid teruggetrokken, hoewel hij hen van verre aanzag als een sperwer een vlucht duiven. Hij kon het beter met de jonge mannen vinden, en werd in minder dan geen tijd hun held. Hun bewondering voor zijn mannelijke kundigheden deed hem goed, omdat hij zijn wetenschappelijke tekortkomingen diep gevoelde, en zich dikwijls afvroeg, of hij ooit iets in boeken zou vinden, dat hem zoo zou kunnen voldoen, als de lessen die hij leerde uit het prachtig geïllustreerde boek der Natuur. Niettegenstaande zijn afgetrokkenheid, ontdekten de meisjes zijn goede hoedanigheden, en zagen ze „den Spanjaard", zooals zij hem noemden, met gunstige oogen aan, want zijn donkere oogen waren welsprekender dan zijn tong, en de studeerende dametjes wisten hem op menige innemende wijze van hun belangstelling te doen blijken.

Dan merkte dit heel gauw op en trachtte zich de eer waardig te maken; hij bedwong zijn vrijpostige tong, verzachtte zijn ruwe manieren, en lette op de uitwerking van al

Sluiten