Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voelde zijn lange beenen wonderlijk knikken terwijl hij naar huis draafde, en het was gelukkig dat hij niemand tegenkwam, want zijn gezicht zou hem stellig hebben verraden. Behagelijk in een hangmat heen en weer schommelend. verdiepte Nan zich in een verhandeling over de kroep, toen zij plotseling een ontdaan jongensgezicht voor zich zag en door Ted bijna buiten boord werd setrokken terwijl hij angstig fluisterde:

„Kom gauw bij Rob in de schuur! Don is dol, en hij heeft hem gebeten — wij weten niet wat wij beginnen moeten; het is mijn schuld, en niemand mag het weten. O, koin toch gauw mee!"

Onmiddellijk was Nan op de been. Zij ontstelde hevig doch hield haar zinnen bij elkander, en zonder meer woorden te verspillen, gingen beiden op weg, om het huis sluipend, waar de nietsvermoedende Daisy met haar vriendinnen in de voorkamer zat te keuvelen en tante Meta boven vredig -haar middagdutje deed.

Rob had zich hersteld en was even kalm en bedaard als ooit, toen zij hem in den stal vonden, waar hij wijselijk was gaan zitten, om niet lo worden gezien. Het geval was spoedig verteld, en na een blik op Don, die nu stil en norsch in zijn hok lag, zei Nan langzaam, verontrust door zijn vollen waterbak:

„Rob er is maar één ding dat ik veiligheidshalve kan doen, maar het moet dadelijk gebeuren. Wij kunnen niet wachten om te zien of Don ziek is, of om een dokter sturen. Ik kan het doen en wil ook wel; maar het is €r8 pijnlijk» en ik vind het naar je te moeten bezeeren."

Nan's stem trilde zeer ondoctoraal en haar oogen werden verduisterd toen de twee jonge gezichten, zoo vol vertrouwen op hulp, naar haar werden toegekeerd.

„Ik weet het al — uitbranden; — doe het, als je belieft. Ik kan het wel verdragen. Maar Ted moet er liever niet bijblijven," zei Rob, terwijl hij moedig zijn lippen op elkander klemde, en zijn verschrikten broer toeknikte. „Ik wil geen voet verzetten — als hij het kan verdragen, ,, h?' °°k — ik moest het eigenlijk in zijn plaats lijden!" riep Ted met een wanhopige poging om zich ferm

Sluiten