Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geval kordaat te handelen. De jongens zaten als een paar beelden; de eene als dat der wanhoop, de andere als dat der berusting, en Nan had al de koelbloedigheid waarop zij zich wel eens beroemde noodig, om haar werk vlug en goed ten uitvoer te brengen.

„Nu, Rob, — een minuut maar, dan zijn wij gered. Blijf bij hem slaan, Ted; misschien wordt hij een beetje Hauw."

Rob sloot de oogen, balde de vuisten en zat stil als een held, terwijl Ted achter hem knielde, bleek als een laken en bevend als een kind; wanl hij had diep berouw, en zijn hart bloedde bij de gedachte aan al den angst en pijn, door zijn koppigheid veroorzaakt. De operatie was in een oogenblik gedaan, met slechts een zwakken kreet van het slachtoffer, maar toen Nan naar haar helper keek, om hem het waler te lalen aangeven, had de arme Ted dit zelf nog het meeste noodig, want hij was van zijn stokje gevallen, en lag nu als een verward kluwen van armen en beenen op den vloer.

Rob lachte, en door dat onverwachte geluid opgewekt, verbond Nan de wond, terwijl haar handen geen oogenblik beefden, hoewel dikke druppels op haar voorhoofd parelden, en zij hel water met patiënt numero één moest déelen, voor en aleer zij numero twee kon helpen. Ted gevoelde zich diep beschaamd en ontmoedigd bij de ontdekking, hoe hij op het gewichtig oogenblik was flauw gevallen, en smeekte hun hel toch vooral aan niemand te zeggen, omdat hij het werkelijk niet helpen kon; waarna, als om zijn vernedering te voltooien, een zenuwachtige tranenvloed zijn mannelijke ziel ontsierde en hem heel wat verlichting schonk.

„Wees bedaard! Wees bedaard! alles is nu in orde en niemand behoeft er iets van te weten," zei Nan opbeurend, toen de arme Ted op Rob's schouder stond te snikken, en beurtelings lachen en schreien moest, terwijl zijn broeder hem tot bedaren poogde te brengen en de jonge doctores beiden met Silas' ouden stroohoed verkoeling toewuifde.

„Stil, jongens! luistert nu eens naar mij en onthoudt wal ik zeg. Wij zullen er voorloopig met niemand over spreken, want ik weet bijna zeker, dat wij met den schrik zijn vrijgekomen. Don slond van het waler te drinken, toen ik hem daarnet voorbijliep, en ik geloof dat hij evenmin dol is als

Sluiten