Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zweerders beraadslaagden nu, hoe zij de familie alle ongerustheid zouden besparen, en tegelijkertijd Rob's beende noodige rust verschaffen. Gelukkig bracht hij gewoonlijk menig uurtje in zijn gezellige studeerkamer door, zoodal hij met een boek in de handen zoolang op de sofa kon blijven liggen als hij wilde, zonder dat het eenige bevreemding zou wekken. Van een kalm gestel, verontrustte hij Nan noch zichzelf door noodeloozen angst, doch geloofde wat hem gezegd werd, en de gedachte aan alle sombere gebeurlijkheden op zij zettend, ging hij vroolijk zijn gewonen gang, en was spoedig den schok Ie boven.

Maar de licht bewogen Ted was moeilijker te regeeren, en Nan had al haar verstand noodig om hem te beletten liet geheim te verraden, want het was ter wille van Rob het beste niets te zeggen, en elke toespeling op dit onderwerp te vermijden. Ted's berouw knaagde hem aan 't hart, en daar hij zijn moeder niet had, voor wie hij zijn hart kon uitstorten, gevoelde hij zich ellendig. Overdag wijdde hij zich aan Rob, bediende hem, sprak met hem, keek hem voortdurend bezorgd aan, en maakte het den goeden jongen tamelijk lastig, ofschoon Rob er geen woord van wilde reppen, omdat het Ted zoo'n behoefte scheen te zijn. Maar 's nachts, wanneer alles stil was, werden Ted's levendige verbeeldingskracht en bezwaard gemoed hein de baas, en hielden hem wakker of dreven hem slapend het bed uit. Nan hield hem in hel oog en diende hem meermalen een kalmeerend middel toe om hem rust te geven; zij las hem voor, beknorde hem, en wanneer zij hem in het holle van den nacht door het huis hoorde dwalen, dreigde zij hem te zullen opsluiten, als hij niet rustig in bed bleef.

Dit werd na een poosje wel beter, maar er kwam toch een verandering in den wispelturigen knaap, die door iedereen werd opgemerkt, zelfs nog voordat zijn moeder terugkeerde om te vragen wat men gedaan had om den geest van den Leeuw te temmen. Wel was hij vroolijk als vroeger, doch niet meer zoo onbesuisd, en dikwijls wanneer de oude eigenzinnigheid boven kwam, werd deze onmiddellijk onderdrukt; dan zag hij Rob aan en liep be-

Sluiten