Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze lijken zoo op dit," voegde zij er haastig bij, toen haar oog van de bloemen in haar hand naar andere ruikers dwaalde, die in de nabijheid stonden en met denzelfden goeden smaak waren geschikt.

Josie's blos en lach verrieden haar, voordat zij met een blik vol kinderlijke vereering en eenvoud antwoordde:

„Ik kon het niet helpen; ik bewonder u zoo ! Ik weet wel dat het erg vrijpostig was; maar nu ik hier zelf niet mocht binnendringen, vond ik het toch een heerlijke gedachte, dat mijn bloemen u misschien welkom zouden zijn."

Er was iets in het kind en in haar gave, dat de vrouw trof, er Josie tot zich trekkend, zei zij, zonder een zweem van tooneelspel in woord of blik:

„Dat waren ze, lieve kind, en jij bent het ook. Loftuitingen vervelen mij, en genegenheid, zoo hartelijk en oprecht als deze, is mij dubbel zooveel waard."

Josie herinnerde zich, onder andere praatjes, gehoord te hebben, dat miss Cameron jaren geleden haar aanstaande verloren had en sedert alleen voor de kunst had geleefd. Nu voelde zij dat dit verhaal wel eens waar had kunnen zijn, en medelijden met het schitterende, eenzelvige leven maakte haar gezichtje welsprekend en dankbaar. Toen, als begeerig om het verledene te vergeten, hervatte haar nieuwe vriendin, op den bevelenden toon, die haar eigen scheen:

„Laat mij nu eens zien wat je doen kunt. Julia, natuurlijk. Iedereen begint met Julia. Arme ziel, wat wordt zij vaak vermoord!"

Nu was Josie van plan geweest met Romeo's ongelukkige minnares te beginnen en na haar Bianca, Paulina en verscheiden andere geliefkoosde heldinnen van door tooneelwoede bevangen meisjes ten tooneele te voeren; maar daar zij een bijdehand persoontje was, zag zij de wijsheid in van oom Laurie's raad en besloot dien op te volgen. In plaats dus van de gezwollen voordracht, die miss Cameron verwachtte te hooren, trachtte Josie de rol der arme krankzinnige Ophelia le vertolken, en ze deed het vrijgoed, daar zij het college van den professor in de uiterlijke welsprekendheid gevolgd had en deze scène meer dan eens had vertoond. Zij was er natuurlijk te jong voor, maar haar witte

Sluiten