Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beide prachtige hulpmiddelen, die moeilijk kunnen worden aangeleerd."

„Nu, ik ben blij dat ik ten minste iets heb," zuchtte Josie, terwijl ze bedeesd op een stoel ging zitten, zeer terneergeslagen, doch volstrekt niet ontmoedigd en vast besloten te zeggen wat zij te zeggen had.

„Mijn beste kind — ik heb je vooruit gewaarschuwd dat je mijn oordeel niet zou bevallen — toch — als het me waarlijk ernst is je te helpen, moet ik openhartig zijn. Menigeen heb ik toegesproken als jou, en de meesten hebben het mij nooit vergeven, hoewel mijn woorden werden bewaarheid en zij, wat ik haar heb aangeraden : goede vrouwen en gelukkige moeders van rustige huisgezinnen geworden zijn. Enkelen maar hebben volgehouden en zijn tamelijk goed geslaagd. Van een van hen zul je wel gauw hooren, denk ik; want zij heeft talent, een onuitputtelijk geduld, en is geestig en mooi. Jij bent nog te jong om te kunnen toonen tot welke klasse je behoort. Genieën zijn uiterst zeldzaam en geven, zelfs op vijftienjarigen leeftijd, zelden bewijzen van toekomstige grootheid."

„O! ik verbeeld mij niet een genie te zijn," riep Josie bedaard en ernstig wordend, terwijl ze luisterde naar die klankvolle stem en in het gelaat vol uitdrukking staarde, dat haar vertrouwen inboezemde, zoo levendig, ernstig en vriendelijk was het. „Ik wou alleen maar weten of ik talent genoeg bezit om voort te gaan; of ik na jarenlange studie in staat zal zijn in goede stukken te kunnen optreden. Ik verwacht niet een mevrouw Siddons te worden of een miss Cameron, al zou ik het ook nog zoo hard verlangen, maar het is net alsof er iets in mij leeft, dat op geen andere manier voldoening kan vinden. Wanneer ili speel ben ik volmaakt gelukkig. Dan is het net of ik pas in mijn element ben, en elke nieuwe rol is mij als een nieuwe vriendin. Shakespeare en zijn grootste karakters vind ik prachtig! Ik begrijp er natuurlijk niet alles van, maar krijg soms, als ik zijn stukken lees, hetzelfde gevoel wat iemand moet hebben die 's nachts met de bergen en de sterren alleen is, zoo indrukwekkend en verheven. Ik voel de verborgen schoonheid er van, al kan ik die nog niet zien, en heb

Sluiten