Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen voegde zij er, den indruk van haar woorden op het levendig gezichtje vóór haar gadeslaande, op geheel veranderden toon bij:

„Nu zul je wel teleurgesteld worden, want inplaats van je voor te stellen hier te komen en met mij le studeeren, of dadelijk in den een of anderen schouwburg van den tweeden rang op te treden, raad ik je aan naar de schoolbanken terug te keeren en je opvoeding te voltooien. Dat is de eerste slap, want alle kundigheden zijn noodig, en een eenzijdig ontwikkeld talent vormt een gebrekkig karakter. Ontwikkel geest en lichaam, hart en ziel, en word een verstandig, gezond, lief en bevallig meisje. En begin dan, als je achttien jaar bent, je te oefenen en je krachten te beproeven. Het is beter goed gewapend ten strijde te trekken, dan voor altijd gewond of verminkt te worden, als men zich onvoorbereid in het gedrang stort. Nu en dan drijft het genie alles voor zich heen, doch niet dikwijls. Wij moeten langzaam klimmen, met menigen misstap en val. Kun je wachten en werken?"

„Ik wil alles wat moet."

„Wij zullen zien. Het zal een aangename gedachte voor mij zijn, te weten, dat wanneer ik het tooneel vaarwel zeg,

ik een deugdelijk gevormde, trouwe en begaafde opvolgster

achterlaat, die mijn plaats waardig zal vervullen en voort kan gaan met wat mij zeer na aan het hart ligt — de loutering van het tooneel. Misschien zul jij die opvolgster zijn! Doch denk er om : schoonheid en prachtige kostumes alleen, maken geen actrice; evenmin als de pogingen van een knap jong meisje om grootsche rollen te spelen, ware kunst zijn. Tegenwoordig is alles klatergoud, bedriegerij, teleurstelling en dikwijls schande. Waarom stelt het publiek zich tevreden met opera boufïe of wufte, smakelooze tooneelstukken, terwijl er nog een wereld van waarheid en schoonheid, verheffing en poëzie op vertolking licht te wachten."

Miss Cameron had vergeten tot wie zij sprak, en liep driftig op en neer, vervuld van den edelen weerzin, dien alle ontwikkelde menschen gevoelen over het lage peil waartoe het hedendaagsche tooneel is gezonken.

Sluiten