Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat is nèt wat Oom Laurie zegt! Hij en Tante Jo willen stukken schrijven over mooie, aantrekkelijke onderwerpen — eenvoudige, huiselijke tooneelljes, die de harten der menschen roeren, hun stof lot lachen en schreien geven en hen beter maken. Oom zegt, dat in deze soort mijn kracht ligt, en dat ik niet over het treurspel moet denken. Maar het is zooveel echter om met kroon en lluweelen sleep rond te zwieren, dan maar alledaagsche kleeren te dragen, en alleen mijzelf te zijn, al is het ook veel gemakkelijker."

«Toch is het ware kunst, kind, en juist wat wij voorloopig noodig hebben, tot we gereed zullen zijn voor de groote meesters. Kweek dat talentje aan. Het is een bizondere gave, deze macht om traan of lach te verwekken, en een liefelijker taak het hart te treffen, dan het bloed te doen stollen of de verbeelding te prikkelen. Zeg je oom dat hij gelijk heeft en vraag je tante eens een stukje voor je te schrijven. Dan zal ik het komen zien, als jij er mee klaar bent."

„Wilt u ? O, wilt u dat doen? Tegen Kerstmis zouden wij er een opvoeren, met een mooie rol voor mij. Een eenvoudig stukje, en ik zou zoo blij zijn, als u kwam."

Dit zeggende stond Josie op, want een blik op de klok deed haar zien, dat haar bezoek al te lang had geduurd; en hoe hard het haar viel, zoo'n gewichtig onderhoud te eindigen, begreep zij, dat ze moest gaan. Haar hoed opzettend, ging zij naar miss Cameron toe, die haar zoo doordringend aankeek, dat zij zich doorzichtig als glas voelde en bloosde, toen zij opkeek en, met een lichte trilling van dankbaarheid in haar stem, zei:

„Ik kan u nooit genoeg danken voor alles wat u mij hebt gezegd. Ik zal uw raad precies opvolgen, en Mama zal blij zijn, mij weer aan mijn boeken te zien. Nu kan ik ook met lust studeeren, omdat dit noodig is om verder te komen. Ik zal niet te hooge verwachtingen koesteren, maar werken en wachten en probeeren u te voldoen, als de eenige manier om mijn schuld aan u af te betalen."

„Dat herinnert mij eraan, dat ik de mijne nog niet heb betaald. Josie, draag dit om mijnentwil. Het is net iets voor een zeemeermin en zal je aan je eerste duiking herin-

DE WERELD IN, Te dr. 10

Sluiten